ก็อบชื่อเอนทรี่ชินนะมา
 
แอบแว่บมาเขียน คงจะเขียนไม่ปะติดปะต่อกันเท่าไหร่ เพราะต้องเขียนไป ปิดแล้วไปปั่นงานเรื่อยๆ 555
 
ก็...วันที่ 22 ก.ค. ที่ผ่านมา ไปแสดงบนเวทีกับเค้ามา
 
เอนทรี่นี้ของเราน่าจะน่าเบื่อมาก เพราะมีแต่ Text ตามภาษาคนขี้บ่น
 
ถ้าไม่อยากดูก็จิ้มไปดูรูปได้เลยเน้อ >>> รูปวันงาน | คลิปการแสดง
 
=======================================================
ก็เอาจริงๆกลุ่มเราน่ะ เริ่มซ้อมตั้งแต่ช่วงน้ำท่วม
 
แบบว่า...ถ้าจะคอสเจ้าชายเนี่ย มันก็ต้องอยากคอสมาจิเลิฟใช่ป่ะ (รึป่าววะ....)
 
แต่ชุดแม่งก็ยาก แล้วถ้าไม่เต้นอีกก็น่าเสียดาย ก็เลยคิดจะเต้น เลยไปซ้อมกัน
 
---------
 
ซ้อมครั้งแรก ไปซ้อมที่คอนโดอาริว แบบว่าช่วงนั้นมีพี่เดียมาช่วยแกะท่าแกะไลน์ให้
แกะจาก mirror ของ Danceroid <เค้าแกะจากอนิเมเป๊ะมาก เก่งมว้ากกก>
มีริว คุณนาย แล้วก็หมา มาซ้อมกัน
 
พอเริ่มแกะท่ากัน ริวก็ตบบ่าแล้วบอกว่า "โชคดีนะพ่อนาย ท่ามันไม่ลงตามจังหวะเลยซักนิด"
 
อาห์.... ขอบคุณมากเลยนะเมิง....//น้ำตาไหลพรากๆ O<--<
 
แบบไลน์ที่พี่เดียทำใน Power point มีหลายๆหน้า
เห็นครั้งแรกก็อุทานว่า "เหี้ยอะไรวะเนี่ย!!!??"
 
 
เราอ่ะ เป็นคนที่สกิลการเต้นติดลบมาก ถามเคย์หรือดอกข้าวก็ได้ แค่ลีลาศยังไม่ได้เลย
สกิลตอนเด็กๆมันหายไปหมดแล้ว 5555
 
จริงๆเราค่อนข้างมั่นใจในความหัวไว เรียนรู้เร็วของตัวเองนะ แต่มันใช้กับเรื่องนี้ไม่ได้เลยซักนิดเดียว
 
 
พอเริ่มซ้อมไปก็แบบว่า...
 
...กุแม่งกากว่ะ
......ทำไมถึงห่วยแบบนี้แวะ
.......ทำไมแค่นี้ก็ทำไม่ได้
...เราแม่งภาระ 1000% TT ____ TT ;;;
 
เราต้องให้พี่เดียประกบตลอดเลย ไม่งั้นไม่ได้จริงๆ ทุกคนช่างมีความอดทนยอดเยี่ยม
ค่อยๆสอนให้เรา ทีละนิดๆ ขอบคุณมากๆ
 
หมาทำหน้าหงิงๆใส่เราบ่อยๆ
ขอโทษนะ.... แบบว่าคิ้วเรามันขมวดเองตลอดเลย llOrz
 
พอจบซ้อมวันแรกก็รู้สึกดีขึ้นหน่อย
แต่ว่านะ....เราใช้เวลาทั้งวันในการจำท่าของ 30 วิแรก 5555555555
ลดค่าภาระเหลือ 100%  กร๊ากกก
 
------------
 
ผ่านไปไม่นาน ก็ไปซ้อมบ้านเป็ด ปีนกระสอบทรายขึ้นบ้าน 555
 
ตอนนั้นขาดชิงๆ มีอ๊อบไปซ้อมด้วย ได้เจอคุณแซ็คด้วย หล่อมากๆ
ได้ไปโวยวายบ้านเป็ดครั้งแรก ก็สนุกดี เฮฮา บ้าบอ กร๊ากก
 
หลังจากนั้น ก็ไม่ได้ซ้อมกันเลยมั้ง เพราะต่างคนต่างยุ่งมากๆๆ
 
------------
 
แล้วประมาณเดือน 3 มั้ง พี่เรย์ก็ติดต่อล่ำมา
 
บอกว่ากลุ่มนี้เต้นได้มั๊ย
....อาห์ จังหวะนั้นอยากจะแฮ้ก id สไก่ล่ำไปตอบพี่เรย์เหลือเกินว่า "เต้นไม่ได้คร่ะ!!"
 
สุดท้ายก็เปิดโหวตกันในกรุ๊ป
 
เราก็เป็นคนเดียวที่ตอบว่าไม่เต้น ถึงแม้ว่าเรายังจะจำท่าเต้นได้คร่าวๆอยู่
แต่เราไม่มีความมั่นใจเลยซักนิดว่าจะทำให้ดีได้ llOrz
 
<อยากจะใช้อำนาจหลีดเด้อ บอกว่าโหวตกรูมีค่าเท่ากับ 5 คะแนนมากๆ แต่ก็ไม่มีใครสนใจ...>
แต่ผลโหวตมันมาแบบนี้แล้ว ก็ต้องพยายามกันซักตั้ง ; ___ ;  //อยากจะตบบ่าตัวเองมากๆ
 
------------
 
ได้ซ้อมพร้อมกันทั้งทีมที่บ้านญาติชิงๆ มีริว ป้างู แล้วก็ยูร๊วยมาช่วยซ้อมๆ
 
ชิงๆมาหัดเต้น แปปเดียวก็จำท่าได้หมด เมพขริงๆๆๆ //ชาบูอูรา
 
มีกระจกด้วย เต้นไปแล้วดูตัวเองไป ขำท่าตัวเองชะมัดอ่ะ 555
 
 
แต่สุดท้ายก็มีปัญหานิดหน่อยเลยต้องย้ายที่ซ้อม ; 3 ;
 
ไปซ้อมที่ดาดฟ้าบ้านป้างูแทน ช่วงนี้ก็จะสลับกันมาบ้างไม่มาบ้าง ครบบ้างไม่ครบบ้าง
ทุกคนก็พยายามจะมาซ้อมให้ครบๆ ถ้าขาดใครไป ไลน์ระเบิด แถวระเบิดจริงๆ 555
 
พอถึงช่วงนี้ ความคิดที่ว่า ตัวเองเป็นภาระก็เริ่มหายไป แบบว่าเริ่มตามทุกคนทันแล้ว
แต่ท่าเต้นอะไรแบบนี้ก็ยังไม่สวยอยู่ดีน่ะ ; ;
 
 
แต่ซ้อมที่นี่ก็มีปัญหานิดหน่อย เรื่องลมฟ้าอากาศ แดดร้อน ฝนตก 555
 
ก็เลยตกลงกันว่า ช่วงสายถึงบ่ายสาม จะนั่งทำชุดกัน
 
หลังจากนั้นแดดหายๆ ค่อยออกไปซ้อม
 
คุณนายใส่เสื้อส้ม ตัดผ้าส้ม 555
 
ตัดแพทเทิ่ล
 
ก็อบลงชิ้นผ้า ตัดเรียบร้อย
 
ต้องขอบคุณแก๊งที่ไปซื้อผ้าจริงๆ เลือกมาได้สวยมาก ดีที่ตกลงกันไว้ว่าอยากได้แบบเงาๆ ไม่เอาเลื่อม ฮาา
ขอบคุณมากๆ
 
หลังจากตัดผ้าแล้ว ป้างูก็จะเอาผ้าไปไถรัวๆ อ๊อปของแต่ละคนก็ทำกันเองบ้าง ให้ป้าช่วยบ้าง
ขอบคุณป้ามากๆๆๆๆๆ
 
ปลาหมึกของฉัน
 
พูดถึงปลาหมึกเรานิดนึง จริงๆตอนแรกเราไม่เห็นพู่ด้วยซ้ำ ต้องขอบคุณหมา
ที่ส่องจนแบบทะลุแล้วซื้อริบบิ้นมาให้เราชำแหละ
 
ตอนที่หมาบอกว่า "ซื้อที่ทำพู่มาให้แล้วนะ!"
เรายังงงๆ อยู่เลย ....พู่ไรวะ ..อิจจี้ไม่มีนิ ....ในแบบไม่มีนิ...ไม่มีคนคอสคนไหนทำด้วย....
 
พอไปส่องดีๆ...เหยด มีจริงๆด้วย ขอบคุณหมามาก... ; A ;
แล้วก็เนื่องจากไม่พอใจสีม่วงเดิม ก็เลยย้อมสีให้ออกแดง
ตรงปลายก็เอาธูปลนไป ตอนแรกว่าจะจุดไฟแช็ค แต่เดี๋ยวแม่งหายไปทั้งพู่จะซวยเอา
 
แล้วก็นั่งเย็บพู่ติดกับผ้า.... ด้วยความที่สกิลสูงส่งมากเลยเย็บนานมากๆ
แถมตอนแรกก็เลยเย็บผิด พอกลับผ้าแล้วก็ค้นพบว่าพู่แม่งอยู่ข้างใน 5555555
 
------------
 
เรื่องรองเท้า ทุกคนก็ตกลงกันว่าจะไม่ใส่ส้นเยอะๆ เพราะมันอันตรายด้วย โดดไม่ขึ้นด้วย
ก็เลยทำทุกวิถีทางให้ส่วนสูงมันออกมาพอดี อาจจะไม่เป๊ะ แต่ดูแล้วไม่ขัดตา 555
 
ส่วนใหญ่ซื้อรองเท้าบู้ตมือสองใหม่สำหรับเต้นเลย เราก็ด้วย เพราะลองใช้สี่นิ้วโดดแล้วโดดไม่ขึ้น = 3 =;;
 
มีช่วงนึงที่เอาสี่นิ้วไปซ้อม แล้วหลังจากนั้นก็เอาไปให้ล่ำใส่คอสยูกิโอะ
พอกลับบ้านมาดู แม่งรองเท้ามันแตกอ่ะ ดีนะที่มันไม่สลายร่างตอนล่ำใส่คอส llOrz...
 
รองเท้าสี่นิ้วที่แตกระแหง สลายร่างไปแล้ว ; ; เป็นรองเท้าคอสคู่แรกๆของเราเลยนะ
ค่อนข้างใจหาย เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว
 
------------
 
วัฎจักรก็วนไปแบบนี้ ทำชุด ซ้อมๆๆๆ ทุกคนมารวมตัวได้อาทิตย์ละวันเดียวเอง
 
แปปเดียวก็ต้องไปซ้อมกับพี่ดลแล้ว อาห์...
 
ค่อนข้างเครียดทีเดียว ตอนแรกเฟล เรื่องเต้นท่าตัวเองไม่สวย (ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าไม่สวย..)
 
แต่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ; 3 ; ท่าปัดน้ำฝน ก็ดีขึ้น ท่าอะไรก็ไม่รู้ ก็เริ่มรู้ขึ้น 55555
 
ทุกคนเต้นดีขึ้นหมดเลย ฮือออ ชาบูๆๆพี่ดล
 
หลังๆก็มาซ้อมกันที่สนามกีฬา ใส่กางเกงขายาว ใส่พรอบบ้างอะไรบ้าง
 
------------
 
เรื่องชุดอาทิตย์ก่อนถ่าย cm นี่เครียดมาก สงสารงูมาก เรียนตั้ง 6 วัน ; 3 ;
หลังๆตัวเราก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว งานแม่งเยอะมาก
 
สุดท้ายก็ปั่นชุดจนเส็ดได้ ขอบคุณทุกคนมากๆๆๆๆ ฮือๆๆๆ
 
ตอนถ่าย cm ก็ได้มีโอาสซ้อมเต้น
พรอบหลุด แจกกันใหญ่เลย 555
ป้างูเลยต้องเอาไปแก้ชุดเพิ่ม ต้องปั่นไฟแล่บอีกให้ทันวันงาน ; 3 ; ฮือว์
 
หลังจากถ่าย cm เราก็เอามาตัดต่อ จริงๆเราวางโครงไว้นานแล้ว
ให้ทุกคนช่วยกันออกความเห็นต่างๆนานา ก็เป็นโชคดีที่วางไว้ตั้งแต่แรก
แต่ก็เป็นโชคร้ายที่ช่วงนั้นงานเราเข้ามากๆๆๆๆๆๆๆ ต้องสลับทำงานหลักกับทำcm ไปๆมาๆตลอด
 
นอนหกโมงเช้าไปสามวันรวด อาห์.... จิ๊บๆๆๆๆ ; v ;
 
 
 
ทำเส็ด...วันรุ่งขึ้นก็ไปซ้อม แบบเมาๆ 55555
ช่วงที่ทำ cm หมามันก็ทำเนมการ์ด เป็นสองตัวเมาๆๆๆๆๆ กร๊ากกกกกก
 
ซ้อมไปก็รู้สึกว่า...จะพับได้ตลอดเวลา
 
หลังจากนั้น ประมาณวันพฤหัสก็ไม่สบาย...เป็นไข้ตัวร้อนทันที llOrz
เพราะเราแม่งใช้ร่างกายได้โหดร้ายทารุณมาก
 
แล้วดาวรวยคนอื่นก็เริ่มไม่สบายตามๆกันมา (....พวกเอ็งจะไม่สบายตามตรูทำไมวะ)
 
; 3 ; พอรู้ว่าเริ่มเดี้ยง ก็รีบกินยา นอนไวๆๆๆ
 
ถึงวันงานก็หายเกือบสนิท... โชคดีมาก ไม่งั้นวันนั้นคงจะศพมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
=======================================================
 
ถึงวันงาน เราไปสาย สิบโมงก่าและ
แถมหาทางเข้าไม่เจอ //กากแท้
 
พอเข้าไปได้ก็รีบไปซ้อม
ตื่นเต้นมาก... แล้วเวทีก็ลื่นมากๆๆ เพราะยังคลุมพลาสติกไว้อยู่
 
หัวจะขมำ 5555
 
สุดท้ายเค้าก็ใจดีเอาออกให้ ก็เลยได้เต้นกันแบบเต็มๆ
แล้วรองเท้าแต่ละคนนะ หนักมาก กระโดดทีแบบ...เวทีจะหักมั๊ยวะ...
 
"อิก(ตึง!) กิ(ตึง!) มา(ตึง!) โช(ตึง!) สตาร์ริช(ปัง!!!!!)"  
 
คนที่ลงเต็มตีนก็เราเลยคร่ะ เราเอง 5555555
<แต่ตอนเต้นจริงดันไม่ได้ยินแฮะ เสียงเพลงกลบหมด>
 
ก็มีพี่ดล กับก๊าบก้าซังมาคอยชี้ๆจุด บอกๆให้
ตอนนั้นก็มองพื้นตลอดการเดินเลย เพราะกลัวตกเวที แบบว่าจุดที่มาร์กมันใกล้ขอบมาก llOrz
 
ได้ซ้อมไปซักสองสามที ก็ลง...
 
ก็เลยได้มีโอกาสเห็นโคโทริซังภาคสาวแว่นด้วย น่ารักมาก เต้นเก่งมาก ; v ; b
 
หลังจากนั้นก็ไปนั่งเปื่อยกันในห้องแต่งตัว
 
มีกาลูมาคอยอยู่เป็นเพื่อนทุกคนด้วย
ดีดี้ก็นั่งดูทุกคนแต่งหน้าอย่างอเมซิ่งไป
 
โชจังรีบที่สุดอีกแล้ว เรานี่นั่งเปื่อยนานมาก แบบว่าเหนื่อย llOrz
ระหว่างนั้น เป็ดกับล่ำก็โบกตัวไป คราวนี้คุณนายสบายๆเพราะเปิดเผยผิวน้อย 555
หมาก็แต่งตัวเร็วมากกกก ทานตะวันกับยูร๊วยกันแต่งกันชิลล์ๆ
 
สุดท้ายเราก็เสร็จแบบครบองค์เป็นคนสุดท้ายอีกแล้ว ฮาาาา ช้าตล็อดๆๆๆทุกงานเลยตรู
 
ก็ได้มีโอกาสมาเดินงานแปปนึง แต่ก็แทบไม่ได้เข้างาน เพราะโดนรุม คนเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
แถมมีช่วงนึง ลืมเนมการ์ดก็เลยต้องกลับไปเอามา 555
 
ไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกับใครเท่าไหร่เลย
 
หลังจาก